Świat to człowiek – i ten człowiek z tobą rozmawia
Żywiciel prowadzi zwyczajne życie: je, śpi, biega, pije kawę, czasem się przestraszy. Wszystko to zmienia świat wokół ciebie. A do tego możesz poprosić go o pomoc.
Ciało to planeta
Przygoda i przetrwanie w otwartym świecie wielkości jednego człowieka. Sterujesz nanoawatarem o wzroście 200 nanometrów, a wokół ciebie jest 37 bilionów komórek.
Jedno z bliźniąt choruje na coś, czego nie widzą skanery. Drugie kładzie się w kapsule i prowadzi jego żyłami nanoawatara wielkości wirusa. Rutynowy sześciogodzinny wypad zmienia się w wielodniową ekspedycję.
Płyń naczyniami krwionośnymi, wchodź do narządów i komórek, zdobywaj zasoby, oswajaj bakteriofagi i ucz się żyć w zgodzie z układem odpornościowym, dla którego jesteś intruzem. Fabułę możesz przejść albo o niej zapomnieć i po prostu żyć w tym świecie.
Żywiciel prowadzi zwyczajne życie: je, śpi, biega, pije kawę, czasem się przestraszy. Wszystko to zmienia świat wokół ciebie. A do tego możesz poprosić go o pomoc.
Jesteś ciałem obcym. Przeciwciała cię znakują, fagocyty na ciebie polują. Ale zaufanie można zdobyć – i wtedy armia organizmu walczy po twojej stronie.
Urośnij do rozmiarów komórki i połykaj bakterie w całości. Skurcz się z powrotem i prześlizgnij się przez por do jądra, aż do samego DNA.
Bicie serca jest tu przypływem, hormony – pogodą, a sen i czuwanie – nocą i dniem. Żywiciel wie, że jesteś w środku, i cię słyszy. Wybierz prośbę i zobacz, co stanie się z tą stroną.
Tętno jest równe, a prąd spokojny. Możesz płynąć pod prąd i się rozglądać.
Każda prośba ma swoją cenę i czas odnowienia. A jeśli żywiciel kichnie, może cię wyrzucić na zewnątrz.

Płyń na silniku wiciowym, daj się nieść prądowi, chodź po powierzchni komórek. Wzdłuż nerwów można pędzić za impulsem – to najszybszy sposób podróżowania w grze.

Prawie wszystko wokół jest większe od ciebie, więc wygrywasz wiedzą. Każdy wróg ma swoją słabość, a wszystkie pochodzą z prawdziwej mikrobiologii.

Wchłoń organizm, odczytaj jego genom i zdobądź schemat. Bakteria da ci silnik wiciowy, wirus – pancerz kapsydowy. Ekwipunek drukujesz na rybosomie.
Awatar ma 200 nanometrów wzrostu. Jeśli przyjąć, że to zwyczajne 1,7 metra, wszystko wokół urośnie 8,5 miliona razy. Człowiek rozciągnie się na 14 450 kilometrów. Średnica Ziemi to 12 742 kilometry.
Gra skraca odległości, jak każdy otwarty świat, ale uczciwie zachowuje proporcje rozmiarów stworzeń.
Każdy region ma własną paletę barw, własną fizykę i własną chorobę, którą możesz wyleczyć.
Sieć transportowa i centrum świata: szybkie tętnice, powolne żyły, ciasne naczynia włosowate.
Zastawki otwierają się przy każdym uderzeniu. Trzeba poruszać się w rytm.
Jedyne miejsce, w którym jest powietrze. I wiatr przy każdym oddechu.
Najgęściej zaludniony region: biliony bakterii z własnymi frakcjami.
Surowa geometria plastra miodu i główna kuźnia gry.
Filtry, wodne zjeżdżalnie kanalików i kryształowy loch.
Las neuronów za barierą. Nocą rozgrywają się tu sny.
Jedyne okno na zewnątrz: na siatkówce widać to, na co patrzy żywiciel.
Dźwięk widać jako falę, a grawitacja zależy od pochylenia głowy.
Ciche miejsce, w którym rodzą się komórki krwi i odporności.
Miasta układu odpornościowego, w których zdobywa się zaufanie.
Granica świata. Skaleczenie to wyłom, światło dnia i inwazja.
Dostać się tu można tylko w najmniejszym rozmiarze. Autostrady, elektrownie i archiwum DNA.
Układ odpornościowy walczy z bakteriami także bez ciebie. Wtrącasz się – i powstaje historia, którą chce się opowiadać dalej.
Pierwsze spotkanie z układem odpornościowym. Zjada bakterie i nie odróżnia cię od nich.
Jest wobec ciebie obojętny, poluje tylko na bakterie. Można go oswoić.
Wielkości od psa do człowieka, groźne w masie. Ich otoczkę rozpuszcza zwykłe mydło.
Nakrywają kolonie bakterii sieciami z własnego DNA. Można je wezwać racą sygnałową.
W skali gry ciągnie się tysiącami kilometrów. Bronią go nie pokonasz.
Własne komórki organizmu, które się zepsuły. Mało tlenu i przekupiona straż.
Układ odpornościowy działa jak system listów gończych, tyle że oparty na prawdziwej biologii. Przeciwciała cię znakują, a komórki dendrytyczne niosą donos na ciebie do węzła chłonnego. Ale przynieś tam próbkę wroga, a organizm zacznie produkować przeciwciała już przeciwko niemu.
Bliźnięta, oboje po 25 lat. Wybierasz, kim grasz. Drugie staje się światem gry: wszystko dzieje się w jego ciele.
Somanauci sami się nie zmniejszają. Ciało leży w kapsule, a świadomość prowadzi awatara o wzroście 200 nanometrów. Jeśli awatar zginie, kapsuła drukuje nowego.
Żywiciel wie, że jesteś w środku. Jego głos słychać w ślimaku ucha. A przez siatkówkę jego oka widać pokój, w którym leży twoje własne ciało.
„Soma” to po grecku ciało. „Nauta” znaczy podróżnik, jak w słowie „astronauta”.
Wczesna wersja na Unreal Engine 5: żyła, zastawka, wejście do naczynia włosowatego i wyjście do tkanki. Wszystko jeszcze się zmieni.
Pozostałe ilustracje na stronie to grafiki koncepcyjne.
Steam 2027
Gra jest w produkcji. Premiera na Steam planowana jest na 2027 rok.